انگل‌شناسى پزشكى

انستیتوی تحقیقات بیومدیکال سیاتل برای کارآزمایی انسانی یک واکسن مالاریا به هر یک از افراد داوطلبی که خود را در معرض نیش پشه‌های آلوده به مالاریا قرار دهند، مبلغی معادل چهار هزار دلار پرداخت می‌کند. دکتر پاتریک دافی سرپرست این برنامه می‌گوید خطری متوجه هیچ کس نخواهد شد، چراکه همه داوطلبان درمان خواهند شد و چند شب در یک هتل تحت مراقبت پزشکی قرار خواهند گرفت. بعلاوه تمام کارآزمایی‌های انسانی از نظر بی‌خطری تحت کنترل اداره دارو و غذای آمریکا هستند. منبع

پژوهشگران دریافته‌اند که یک داروی ضدانگلی می‌تواند مانع از رشد ویروس ایدز در بدن انسان شود. این پژوهش که در مجله رتروویرولوژی منتشر شده است، نشان می‌دهد داروی میلتفوسین (miltefosine) می‌تواند سلول‌های آلوده به HIV را به انجام خودکشی سلولی وادارد.
مطالعات گذشته این تیم تحقیقاتی در دانشگاه روچستر مشخص کرده بود ماکروفاژها که در حالت عادی باید بدن را از انواع پاتوژن‌ها و سایر عوامل مزاحم پاک کنند، در عمل به مخزن و بهشت امنی برای ویروس ایدز تبدیل می‌شوند. ویروس با فعال شدن در این مکان امن، به رشد و حیات خود ادامه می‌دهد و بدن را نسبت به عفونت‌ها آسیب‌پذیر کند و موجب ابتلا به بیماری سندرم نارسایی ایمنی یا همان ایدز می‌گردد.
بائک کیم (Baek Kim) محقق اصلی این پژوهش اظهار می‌دارد: «میلتفوسین نقطه پایانی برای عمر طولانی ماکروفاژهای آلوده به HIV است. این واقعیت که میلتفوسین در حال حاضر مصرف انسانی دارد، می‌تواند موجب تسریع در روند تایید آن توسط دولت به عنوان یک داروی جدید ضد HIV باشد.»
میلتفوسین که به عنوان ایمپاویدو (Impavido) نیز شناخته می‌شود، اولین بار در ابتدای دهه هشتاد میلادی به عنوان یک داروی بالقوه برای سرطان پستان در آلمان شناسایی شد اما در حال حاضر در درمان عفونت انگلی لیشمانیازیس یا کالاآزار مصرف می‌شود. منبع

مراسم اعطای لوح تقدیر و جایزه به برندگان ایرانی جایزه “محققان جوان بیوتکنولوژی قرن بیست و یکم” (BIO AWARD 2007) در دانشگاه تربیت مدرس برگزار شد. این جایزه از سوی سازمان جهانی بهداشت به جوانان محقق زیر 40 سال که در زمینه‌های تشخیص، پیشگیری و درمان بیماری‌ها در کشورهای در حال توسعه فعالیت دارند، اعطا می‌شود. هدف از این جایزه تشویق جوانان محقق به انجام تحقیقات کاربردی و مرتبط با بخش صنعت و سازمان‌های غیردولتی است. به گزارش ایسنا، در این دوره محققان جوانی از دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تربیت مدرس، انستیتو پاستور ایران و موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی موفق به دریافت این جایزه در بخش‌های مختلف شدند. در این راستا “صمد امینی بابلی اولیانی” از انستیتو پاستور ایران در بخش بیوتکنولوژی، نفر اول و برنده جایزه سه هزار یورویی؛ “رامین صرامی فروشانی” از انستیتو پاستور ایران در رشته بیوتکنولوژی، برنده جایزه دوم دو هزار یورویی؛ و “نرگس خرازانی تفرشی” در رشته ژنتیک برنده جایزه سوم هزار یورویی در زمینه تشخیص معرفی شدند. همچنین در زمینه پیشگیری، “محمد مجید ابراهیمیگ” از موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی نفر اول و برنده جایزه دوهزار یورویی؛ “مجید گل کار” از انستیتو پاستور ایران در رشته انگل‌شناسی برنده جایزه دوم هزار یورویی و “حبیب الله پایکاری” از موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی در رشته انگل شناسی برنده جایزه سوم هزار یورویی شدند. در زمینه درمان نیز “فاطمه طباطبایی” از دانشگاه تربیت مدرس در رشته انگل‌شناسی جایزه اول سه هزار یورویی؛ “رضا قاسمی خواه” از دانشگاه تربیت مدرس در رشته انگل‌شناسی جایزه دوم دو هزار یورویی و “فاطمه غفاری فر” عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس جایزه سوم هزار یورویی را دریافت کردند. منبع خبر: سايت كتاب نيوز

جان كريگ ونتر John Craig Venter ، محقق پر آوازه ژنتیک که در رمزگشایی کد ژنتیکی انسان مشارکت داشته است، با همکاری همیلتون اسمیت، برنده جایزه نوبل و ۲۰ دانشمند برجسته دیگر توانسته‌اند از مواد شیمیایی آزمایشگاهی، یک کروموزوم مصنوعی با ۳۸۱ ژن و ۵۸۰ هزار جفت باز بسازند؛ یک شاهکار هنرمندانه در زمینه مهندسی زیستی که تاکنون سابقه نداشته است. بعلاوه قرار است وی خلق اولین شکل حیات مصنوعی بر روی زمین را به زودی در نشست سالیانه انستیتوی علمی وی در سان دیه گو کالیفرنیا در حضور جمع بزرگی از افراد خبره در امر توسعه و طراحی ژنوم اعلام کند. این موضوع قطعاً بحث اخلاقی داغی درباره خلق گونه‌های جدید برخواهد انگیخت و درها را بر روی منابع جدید و تکنیک‌های مبارزه با گرم شدن کره زمین خواهد گشود. آقای ونتر به گاردین گفت:« این نقطه عطف و دستاورد تاریخی، یک گام فلسفی مهم در تاریخ نوع بشر است. ما در حال گذار از خواندن کد ژنتیکی به سوی توانایی در نوشتن آن هستیم. این امر به ما این توانایی بالقوه کارهایی را می دهد که هیچگاه قبلاً به آنها فکر نکرده‌ایم». توالی DNA جدید بر اساس ژنوم باکتری میکوپلاسما ژنیتالیوم ساخته شده است. این تیم تحقیقاتی تنها از یک پنجم ساختار ژنتیکی این باکتری، یعنی تنها از ژنهای ضروری برای حیات استفاده کرده‌اند. آنها این کروموزوم کاملاً مصنوعی را میکوپلاسما لابراتوریوم (Mycoplasma laboratorium) نامگذاری کرده‌اند و آن را برای شناسایی آسانتر به شناساگرهایی مجهز کرده‌اند. انها سپس آن را به داخل سلول یک باکتری زنده پیوند زدند و در مرحله پایانی این فرآیند، انتظار می‌رود که کنترل سلول را به دست بگیرد و در نتیجه تبدیل به یک شکلِ جدید حیات شود. این گروه از دانشمندان قبلاً با موفقیت ژنوم یک نوع باکتری به داخل سلول دیگر پیوند زده‌اند و بطرز موثری گونهِ سلول را تغییر داده‌اند. آقای ونتر می‌گوید که او صد درصد مطمئن است که چنین تکنیکی در مورد این کروموزومِ مصنوعی نیز جواب خواهد کرد. این شکل جدید حیات از نظر توانایی برای تکثیر خود و متابولیسم به ماشین ملکولی سلولی که به آن تزریق شده است، وابسته خواهد بود و از این جهت، یک شکل حیات کاملاً مصنوعی نیست. اما به هر حال DNA آن ساختگی است و این DNA است که سلول را کنترل می‌کند و مبنای تشکیل حیات شناخته می‌شود. منبع

مطلب زیر را از وبلاگ microbiologybytes ترجمه کرده‌ام. پادکست متن انگلیسی این مطلب و بسیار از یادداشتها دیگر نویسنده آن، دکتر الن کن، قابل شنیدن و داونلود است که برای علاقمندان به یادگیری زبان انگلیسی عمومی و تخصصی جالب خواهد بود:
ما در حال ورود به عصر پساپادزی ( ترجمه من از عبارت پست آنتی‌بیوتیک Post-Antibiotic) هستیم؛ دوره‌ای که آنتی‌بیوتیک‌ها با مقاوم شدن در برابر داروهای مفید، در حال از دست دادن تاثیر افسانه‌ایشان هستند. علم پزشکی نومیدانه در نیاز به درمان‌های جایگزین برای بیماری‌های عفونی به سر می‌برد. در این گیرودار، ترکیبات ضدمیکروبی طبیعی بطور بالقوه چشم‌انداز جذابی را به دست می‌دهند.
پپتیدها (زنجیره‌های کوتاه اسیدهای آمینه) با اثرات ضدمیکروبی بخشی از ایمنی ذاتی تقریباً همه موجودات زنده هستند و آنها را در برابر عفونت و رقابت محافظت می‌کنند. این شامل باکتریها، گیاهان و همه جانوران از پست‌ترین آنها تا عالی‌ترین آنها یعنی پستانداران می‌گردد. در نتیجه، تنوع چشمگیری از پپتیدهای آنتی‌بیوتیک ، هم از نظر ساختار و هم از نظر عملکرد، وجود دارد. پپتیدها می‌توانند بر علیه باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچها یا سایر انواع میکروارگانیسم‌ها موثر باشند.
پپتیدهای آنتی‌بیوتیک نوعاً به طول ۱۲ تا ۵۰ اسید آمینه هستند. اگر چه آنها از نظر ساختار بسیار متفاوت هستند، اما بیشتر آنها دارای دو یا چند بنیان مثبت مانند آرژنین، لیزین یا هیستیدین و معمولاً بیش از ۵۰ درصد اسیدهای آمینه هیدروفوبیک هستند. این پپتیدها اثر آنتی‌بیوتیکی خود را به طرق مختلف از جمله نفوذپذیرکردن غشاء و تداخل در متابولیسم با هدف قراردادن اجزاء سیتوپلاسمی خاصی اعمال می‌کنند. در بسیاری از موارد این فعالیت آنتی‌بیوتیکی با آزمایشه‌های زیست‌سنجی Bioassay شناسایی می‌شود و مکانسم واقعی کشتن ناشناخته است.
علاوه بر کشتن میکروارگانیسم‌ها بطور مستقیم، این پپتیدها با سیستم ایمنی نیز واکنش می‌دهند. اگرچه بدون شک این ویژگی آنها، یک خاصیت بیولوژیکی باارزش است اما از نقطه نظر جایگزینی آنتی‌بیوتیک‌ها، جالب‌ترین آنها، پپتیدهای دارای اثر باکتری‌کشی مستقیم هستند. از هیجان‌انگیزترین نکات درباره پپتیدهای آنتی‌بیوتیک آن است که آنها بر عکس آنتی‌بیوتیک‌های متعارف، عموماً طیف اثر گسترده‌ای دارند و ظاهراً بر علیه آنها مقاومت ایجاد نمی‌شود. دلیل این مسئله هم تا حدی این است که آنها بیشتر باکترییوسایدال هستند تا باکتریواستاتیک و به زمان تماس کوتاهی برای کشتن نیاز دارند. به عبارت دیگر ارگانیسم‌ها که با غلظت‌های موثر این ترکیبات مواجه می‌شوند، معمولا ً قبل از آنکه فرصتی برای ایجاد مقاومت پیدا کنند، کشته می‌شوند.
در نتیجه، در سالهای اخیر علاقه زیادی برای جستجو و شناسایی این مواد وجود داشته است. ANTIMIC یک دیتابیس مربوط به سکانس‌های ضدمیکروبی، دارای حدود ۲۰۰۰ توالی پپتیدی با نوعی اثر آنتی‌بیوتیکی است. تعداد قابل‌توجهی از پپتیدها در کارآزمایی‌های بالینی در دست بررسی هستند، اگرچه هیچکدام هنوز به مرحله کاربرد همگانی نرسیده‌اند.
همانند بسیار از موجودات پست، پوست دوزیستان منبعی غنی از اینگونه پپتیدهاست. چندین ملکول در این رابطه کشف شده‌اند که در محافظت و بقای دوریستان در برابر عفونت‌ها در سوپی از پاتوژن‌های بالقوه نقش دارند. مثالی در این زمینه گزارش اخیر رنالکسین ranalexin، پپتیدی با ۲۰ اسید آمینه است که از پوست نوعی قورباغه آمریکایی جدا شده است برای درمان استافیلوکوک ارئوس مقاوم به آنتی‌بیوتیک بکار رفته است. این پپتیدها علاوه بر اینکه به صورت داروهای آنتی‌بیوتیک‌ طبیعی استفاده می‌شوند، به عنوان الگوهایی برای طراحی مواد ضدمیکروبی سنتتیک هم کاربرد دارند.
چون این پپتیدها ملکولهای کاملاً موثر و قدرتمندی هستند لذا در میزبانهای طبیعی‌شان به مقدار بسیار ناچیزی وجود دارند. در نتیجه خالص‌سازی مقدار کافی آنها، حتی برای آنالیز، تا چه برسد به کاربرد بالینی گسترده، معمولاً دشوار است. با آشکار شدن اهمیت بالقوه بالینی آنها، توجه زیادی به روشهای تولید بهتر همچون سیستمهای بیان میکروبی هترولوگ شده است. این سیستم‌ها امکان تولید این مواد را در مقادیر سودآور با ارگانیسم‌های راحتی چون اشرشیا کلی را فراهم می‌آورند. امید است این مواد طبیعی و مشتقات صناعی آنها قادر باشند ما را در جنگ بر علیه عوامل مزاحم مقاوم به آنتی‌بیوتیک‌ها یاری دهند.

در دهه‌های اخیر بیماریهای خودایمنی همچون مولتیپل اسکلروزیس(MS) افزایش قابل توجهی یافته‌اند و اعتقاد بر این است که فاکتورهای محیطی می‌توانند موجب این افزایش باشند. اخیراً نظریه‌ای مشابه با «فرضیه بهداشت» که محیط عاری از میکروبها را در افزایش آلرژی‌ها دخیل می‌داند، مطرح شده است که بر مبنای آن افت بیماریهای عفونی می تواند در افزایش بروز بیماریهای خود ایمنی دخالت داشته باشند. اولین مطالعه‌ای که به بررسی ارتباط میان عفونتهای انگلی روده‌ای که با ائوزینوفیلی همراه هستند و مولتیپل اسکلروزیس در انسان پرداخته است حاکی از آن است که چنین عفونتهایی به گونه‌ای بر پاسخ ایمنی اثر می‌گذارند و موجب تغییر سیر بیماری MS و کاهش چشمگیر در تعداد عودها و حملات بالینی این بیماری می‌شوند. برای اطلاع بیشتر از جزییات این تحقیق به منبع این خبر و یا خود مقاله رجوع کنید.ضمناً سایتها و خبرگزاری‌های فارسی از جمله ایرنا هم بخوبی این خبر را پوشش داده‌اند.

گروهی از دانشمندان آمریکایی در انستیتوی تکنولوژی ماساچوست (MIT) راهی را برای مشاهده لرزشهای غشای سلول یافته‌اند؛ پیشرفتی که روزی آنها را قادر می‌سازد تصاویری سه‌بعدی از کارکردها و رویدادهای درونی سلولهای زنده تهیه کنند. در حال حاضر از میکروسکوپ الکترونی برای مشاهده داخل سلولها استفاده می‌شود؛ اما فقط برای سلولهای دهیدراته، فریزشده ویا تیمارشده به روشهای دیگر کاربرد دارد و از آن نمی‌توان برای دیدن کارکردهای درونی سلولهای زنده استفاده کرد.
اما اکنون دانشمندان MIT تکنیکی موسوم به «تصویربرداری فاز کمّی» برای مشاهده سلولهای زنده ابداع کرده‌اند که کاربرد آن در مطالعه غشای سلول می تواند شناخت و درک ما از بسیاری بیماریها از جمله آنمی سلول داسی شکل، سرطان و مالاریا را بهبود بخشد. این دانشمندان MIT می‌گویند که مطالعه دینامیک غشا سلول تنها اولین کاربرد برای این فناوری است؛ آنها می‌خواهند از آن برای خلق تصاویری از کارکردهای درونی سلول استفاده کنند از جمله چگونگی ارتباط سلولها با یکدیگر و عواملی که سلولها را به سمت سرطانی شدن می‌رانند.
مایکل فلد استاد فیزیک MIT و مدیر آزمایشگاه طیف‌ بینی (Spectroscopy) این دانشگاه می‌گوید: یکی از هدفهای ما خلق تصاویر توموگرافیک سه‌بعدی از ساختارهای داخلی یک سلول است. زیبایی آن در این است که شما می‌توانید فرایندهای دینامیک سلول زنده را به صورت Real Time مطالعه کنید.
با استفاده از «تصویربرداری فاز کمّی» دانشمندان می‌توانند تا هر زمانی که بخواهند به مشاهده سلولهای زنده بپردازند. این تکنیک قادر به خلق تصاویری با قدرت تفکیک دو دهم نانومتر است. برای مقایسه، گلبول قرمز تقریباً ۸۰۰۰ نانومتر ضخامت دارد. منبع

امروز عزیزی از من تفاوت کنفرانس و سمینار را پرسید و اگرچه بنده با توجه به اطلاعات شخصی، در آن لحظه جوابی (نه چندان مطمئن) به ایشان دادم اما انگیزه‌ای شد تا در این زمینه جستجویی در اینترنت انجام دهم و این مطلب نتیجه آن است که در آن تعریف انواع همایش‌ها شامل کنگره‌، کنفرانس، سمینار، کارگاه، سمپوزیوم، کنوانسیون و میتینگ آمده است.
کنگره
کنگره به همایش (تجمع، گردهمایی یا میتینگ) چندصد تن یا حتی هزاران نفر به عنوان نمایندگانی از یک گروه حرفه‌ای، فرهنگی یا مذهبی و … گفته می‌شود. یک کنگره غالباً برای بحث درباره یک موضوع خاص تشکیل می‌‌شود. شرکت در کنگره برای ارائه و بحث موضوع تنها توسط اعضا و سازمانهای حمایت کننده (اسپانسرها) انجام می‌گیرد. کنگره معمولاً با برنامه‌ریزی قبلی و به صورت سالیانه یا چندساله برپا می‌شود. بیشتر کنگره‌های بین‌المللی و جهانی بصورت سالیانه برگزار می‌شوند. کنگره غالباً برای چند روز طول می‌کشد و دارای چندین جلسه همزمان است.

کنفرانس
همایشی مشارکت‌جویانه که برای بحث، حقیقت‌یابی، حل مشکل و مشاوره تشکیل می‌شود. در مقایسه با کنگره،‌ کنفرانس معمولاً در مقیاسی کوچکتر اما از ویژگی بالاتری برخوردار است و در نتیجه تبادل اطلاعات راحت‌تر انجام می‌شود. اگرچه کنفرانس ذاتاً محدودیت زمانی ندارد اما معمولاً دارای دوره زمانی کوتاه و اهداف مشخصی است.

سمینار
همایش یا همایش‌های زنجیره‌وار افرادی متخصص با مهارتها و تخصصهای متفاوت اما دارای علاقه و نگرانی مشترک که به منظور آموزش و یادگیری دور هم جمع می‌شوند. برنامه کاری یک سمینار با هدف تقویت مهارتهای افراد شرکت کننده تنظیم می‌شود.

سمپوزیوم
همایش تعدادی افراد خبره و متخصص در یک زمینه خاص که در آن مقالاتی بوسیله افراد متخصص در موضوعات خاصی ارائه و مورد بحث قرار می‌گیرد و در رابطه با مسائل مورد بحث، توصیه‌ها و راهکارهایی پیشنهاد می‌شود.

میتینگ
هر نوع تجمع بیش از ۱۵ نفر که در مکانی تجاری برپامی‌گردد و شامل کنوانسیون، کنگره‌، کنفرانس، سمینار، کارگاه، سمپوزیوم می‌گردد که مردم را برای یک هدف مشترک یعنی تبادل اطلاعات گرد هم می‌اورد.

کارگاه
نوعی سمینار با تمرکز و تاکید بر بحث آزاد، تبادل ایده‌ها،‌ نمایش روشهای بکارگیری عملی مهارتها و اصول است. همچنین به گردهم‌آیی چندین نفر برای بحث عمیق و شدید درباره موضوعی خاص نیز اطلاق می‌شود.

کنوانسیون
همایش ملی یا بین‌المللی تشکیلات و دوایر بازرگانی، با هدف بحث یا ارائه نمایشگاههای تجاری. کنوانسیون همچنین به همایش عمومی و رسمی تشکیلات قانونگذاری، گروههای اجتماعی و اقتصادی نیز اطلاق می‌شود که به منظور فراهم آوردن اطلاعات در یک موقعیت خاص تشکیل می‌شود. منبع

نمونیک (Mnemonic) چیزی است که به حافظه در یادآوری مطالب کمک کند و بیشتر جنبه کمک آموزشی دارد. نمونیک‌ها غالباً گفتاری هستند مثل یک شعر کوتاه، یا ‌کلمه و عبارت خاصی که افراد برای حفظ کردن یا به یادآوردن اطلاعات دشوار و طولانی مثلاً فهرستها از آنها استفاده می‌کنند. کم و بیش همه ما در طول تحصیل در مدرسه یا دانشگاه نمونیک‌هایی (گاهی هم خنده‌دار و عجیب و غریب) برای خود ساخته‌ایم و از آنها در زمان امتحان و مصاحبه و ارائه سمینار و … استفاده کرده‌ایم. نمونیک‌ها بر این فرض استوار هستند که دو نوع حافظه وجو دارد: حافظه طبیعی و حافظه مصنوعی. حافظه طبیعی درونزاد است و همه در زنددگی روزمره از آن استفاده می‌کنند اما حافظه مصنوعی از طریق یادگیری و تمرین تکنیکهای نمونیک بدست‌ می‌اید. برای آشنایی بیشتر با نمونیک‌ها و دیدن مثالهای جالبی در رشته‌های مختلف پزشکی، بیولوژی الکترونیک، شیمی، زمین شناسی، ریاضیات و غیره به این صفحه دایره المعارف ویکی‌پدیا رجوع کنید. اما در زمینه پزشکی سایت MedicalMnemonics، پایگاهی برای دریافت، تبادل و جستجوی نمونیک‌هایی است که دانشجویان پزشکی در جهان استفاده می‌کنند.

اخیراً بازار گرانت و کمکهای مالی برای مبارزه با بیماریهای انگلی بسیار داغ شده‌است:
۱- بدون‌شک چشمگیرترین آنها طرح مبارزه با مالاریای پریزیدنت بوش (The President’s Malaria Initiative; PMI) است. این برنامه ۵ ساله با بودجه ۱/۲ میلیارد دلار با هدف کاهش ۵۰ درصدی در میزان مرگ‌و‌میر ناشی از مالاریا در ۱۵ کشور آفریقایی است.
۲- مورد مهم دیگر،‌ کمک ۱۰۰ میلیون دلاری آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا (USAID) است که به مبارزه با ۷ بیماری مورد غفلت و شایع در نواحی گرمسیری دنیا شامل تراخم، کرمهای قلابدار، آسکاریس،‌تریکوریس، انکوسرکیازیس، شیستوزومیازیس و لنفاتیک فیلاریازیس اختصاص یافته‌است.
۳- بنیاد بیل و میلندا گیتس (بیل گیتس بنیان‌گذار میکروسافت و همسرش) اعلام کرده است که ۴ گرانت به مبلغ ۶۸/۲ میلیون دلار برای کمک به پیشبرد تحقیقات در زمینه سه بیماری گرمسیری مورد‌‌غفلت(neglected) شامل عفونت کرم‌های قلابدار، لیشمانیازیس و تریپانوزومیازیس اختصاص داده است. این بیماری‌ها هر‌ساله موجب مرگ یا ناتوانی میلیونها نفر در کشورهای فقیر جهان می‌شوند. چهار گرانت عبارتند از:
الف) انستیتوی تحقیقات بیماریهای عفونی (IDRI) برای توسعه واکسنی برای درمان لیشمانیازیس به مبلغ ۳۲ میلیون دلار؛ این گرانت از برنامه‌ای ۶ ساله برای ساخت واکسن و کارآزمایی بالینی در هندوستان، سودان و برزیل حمایت خواهد کرد.
ب) انستیتوی واکسن سابین (SVI) برای توسعه واکسنی برای کرم‌های قلابدار به مبلغ ۱۳/۸ میلیون دلار؛ عفونت کرم‌های قلابدار ۶۰۰ میلیون نفر را در جهان مبتلا می‌کند و از عوامل عمده آنمی و سوء‌تغذیه کودکان و زنان در کشورهای در‌حال‌توسعه است. این گرانت از «برنامه واکسن کرم‌های قلابدار انسانی» حمایت می‌کند که توسط انستیتوی واکسن سابین رهبری می‌شود و دارای شرکایی از موسسات تحقیقاتی آمریکا، اروپا، استرالیا و برزیل است.
ج) دانشگاه کارلینای شمالی ‌(UNC) برای توسعه داروهایی ارزان و موثر برای درمان تریپانوزونیازیس و لیشمانیازیس به مبلغ ۲۱/۳ میلیون دلار؛ تریپالنوزومیازیس یا بیماری خواب هر ساله ۳۰۰ هزار نفر را در جنوب صحرای آفریقا می‌کشد و ۶۵ میلیون نفر در خطر ابتلا به آن هستند. UNC کنسرسیومی از محققین از کشورهای آمریکا‌، اروپا و کنیا را رهبری می‌کند.
د) کتابخانه عمومی علوم PLoS برای راه‌اندازی یک مجله معتبر پزشکی در زمینه بیماریهای موردغفلت به مبلغ ۱/۱ میلیون دلار؛ این مجله جدید، انجمنی را برای دانشمندان از کشورهای توسعه‌یافته و درحال‌توسعه ایجاد‌‌خواهد‌کرد تا آخرین اطلاعات خود در زمینه این بیماری‌ها مبادله کنند.
ضمناً لینکدونی این وبلاگ با استفاده از سایت del.icio.us راه‌اندازی شد و در آن لینکهای مطالب جالبی را که در اینترنت می‌بینم، خواهم گذاشت.