انگل‌شناسى پزشكى

یک گروه تحقیقاتی شامل ۶۶ دانشمند از ۱۰ کشور جهان به رهبری جین کاولتون دانشیار دانشگاه نیویورک در مدت چهار سال توانستند ژنوم تریکوموناس واژینالیس را رمزگشایی کنند. انتظار می‌رود نتایج این تحقیق که در مجله ساینس Science منتشر شده است به تشخیص و درمان بیماری تریکومونیازیس به عنوان یکی از بیماریهای آمیزشی کمک کند. سازمان جهانی بهداشت می‌گوید که این بیماری هرساله ۱۷۰ میلیون نفر را در جهان گرفتار می‌کند و آن را یک معضل بهداشتی جهانی می‌داند که بخوبی تشخیص داده نمی‌شود. ژنوم این انگل حدود ۲۶ هزار ژن تایید شده دارد که تقریباً با ژنوم انسان برابری می‌کند. همچنین ممکن است که ۳۴ هزار ژن اضافی نیز وجود داشته باشد که در این صورت تعداد ژنهای آن به حدود ۶۰ هزار می‌رسد و در نتیجه دارای یکی از پرشمارترین ژنومها در میان تمام موجودات زنده خواهد بود. منبع

امروز يك خبر داخلى به نقل از خبرگزارى دانشجويان ايران (ايسنا) دارم كه نتيجه پايان‌نامه كارشناسى ارشد دوست گراميم آقاى امير بايرامي، دانشجوى دوره دكترى تخصصى انگل‌شناسى دانشگاه تهران است. گرچه خبر قدرى قديمى است اما احتمالاً براى بسيارى افراد تازگى داشته و ارزش ذكر دوباره آن در اينجا را دارد. اين خبر پيرامون شناسايى ژن كد كننده HSP70 در آنتاموبا ديسپار و مقايسه توالى اسيدهاى نوكلئيك و پروتئين حاصل از ترجمه آن با گونه هيستوليتيكا است. متن خبر با كمى جرح وتعديل:
يك دانشجوى پژوهشگر ايرانى براى اولين بار موفق به شناسايى ژن كدكننده فاز گرمايى حاد از خانواده 70 كيلو دالتون (HSP70) در آميب «ديسپار» و ثبت آن در بانك جهانى ژن شد.امير بايرامى كوزه كنان، دانشجوى دكترى انگل شناسى پزشكى دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكى تهران در گفت‌وگو با خبرنگار «پايان نامه» خبرگزارى دانشجويان ايران گفت: آنتاموبا هيستوليتيكا عامل بيمارى آميبياز، دومين عامل مرگ و مير ناشى از تك ياخته هاى انگلى پس از مالاريا مى باشد. در سطح جهان ساليانه حدود 480 ميليون نفر به اين تك ياخته انگلى مبتلا مي‌شوند كه بين 50 تا 110 هزار مورد مرگ و مير را به همراه دارد. از آنجا كه مطالعات اخير نشان داده است، آنچه كه قبل از اين آنتاموبا هيستوليتيكا تعريف مى شد شامل دو گونه آنتاموبا هيستوليتيكا (بيمارى زا) و آنتاموبا ديسپار(غير بيمارى زا) بوده كه از نظر مورفولوژيكى كاملاً شبيه هم مى باشند. براى افتراق اين دو گونه آميب از روش‌هاى پيشرفته نظير PCR و بررسى الگوى ايزوى آنزيمى استفاده مى شود.
وى در ادامه افزود: با توجه به اينكه ژن كد كننده پروتئين فاز گرمايى حاد از خانواده 70 كيلو دالتون (HSP70) 70 Kda Heat Shock Protein در آميب ديسپار بر خلاف آنتموبا هيستوليتيكا شناسايى نشده بود، در تحقيقات اين رساله با راهنمايى دكتر رضائيان و دكتر رضايي، به منظور بررسى بيشتر آنتاموبا ديسپار و نيز صحه گذارى بر تفاوت اين دو گونه آميب از يكديگر به شناسايى ژن كد كننده HSP70 در آنتاموبا ديسپار و مقايسه توالى اسيدهاى نوكلئيك و پروتئين حاصل از ترجمه آن با گونه هيستوليتيكا اقدام شد.
بايرامى كوزه‌كنان در گفت‌و‌گو با ايسنا تصريح كرد: بررسى توالى اين قطعات ژنتيكى و آناليزهاى مربوط به آنها نشانگر تفاوت اين دو گونه آميب از يكديگر در ژن HSP70 مى باشد. گفتنى است، ژن شناسايى شده و پروتئين مربوط به آن تحت شماره AY763790 در NCBI قابل دسترسى است. همچنين نتايج اين پايان نامه به صورت مقاله در آخرين شماره مجله انگليسى زبان Iranian Journal of Public Health به چاپ رسيده است. لينك خبر ايسنا

<img align=”left” alt=”untitled.bmp” src=”http://parasitology.govashir.net/archives/untitled.bmp” width=”144″ height=”144″ />
امروز يك خبر داخلي به نقل از خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) دارم كه نتيجه پايان‌نامه كارشناسي ارشد دوست گراميم آقاي امير بايرامي، دانشجوي دوره دكتري تخصصي انگل‌شناسي دانشگاه تهران است. گرچه خبر قدري قديمي است اما احتمالاً براي بسياري افراد تازگي داشته و ارزش ذكر دوباره آن در اينجا را دارد. اين خبر پيرامون شناسايي ژن كد كننده HSP70 در آنتاموبا ديسپار و مقايسه توالي اسيدهاي نوكلئيك و پروتئين حاصل از ترجمه آن با گونه هيستوليتيكا است. متن خبر با كمي جرح وتعديل:
يك دانشجوي پژوهشگر ايراني براي اولين بار موفق به شناسايي ژن كدكننده فاز گرمايي حاد از خانواده 70 كيلو دالتون (HSP70) در آميب «ديسپار» و ثبت آن در بانك جهاني ژن شد.امير بايرامي كوزه كنان، دانشجوي دكتري انگل شناسي پزشكي دانشكده بهداشت دانشگاه علوم پزشكي تهران در گفت‌وگو با خبرنگار «پايان نامه» خبرگزاري دانشجويان ايران گفت: آنتاموبا هيستوليتيكا عامل بيماري آميبياز، دومين عامل مرگ و مير ناشي از تك ياخته هاي انگلي پس از مالاريا مي باشد. در سطح جهان ساليانه حدود 480 ميليون نفر به اين تك ياخته انگلي مبتلا مي‌شوند كه بين 50 تا 110 هزار مورد مرگ و مير را به همراه دارد. از آنجا كه مطالعات اخير نشان داده است، آنچه كه قبل از اين آنتاموبا هيستوليتيكا تعريف مي شد شامل دو گونه آنتاموبا هيستوليتيكا (بيماري زا) و آنتاموبا ديسپار(غير بيماري زا) بوده كه از نظر مورفولوژيكي كاملاً شبيه هم مي باشند. براي افتراق اين دو گونه آميب از روش‌هاي پيشرفته نظير PCR و بررسي الگوي ايزوي آنزيمي استفاده مي شود.
وي در ادامه افزود: با توجه به اينكه ژن كد كننده پروتئين فاز گرمايي حاد از خانواده 70 كيلو دالتون (HSP70) 70 Kda Heat Shock Protein در آميب ديسپار بر خلاف آنتموبا هيستوليتيكا شناسايي نشده بود، در تحقيقات اين رساله با راهنمايي دكتر رضائيان و دكتر رضايي، به منظور بررسي بيشتر آنتاموبا ديسپار و نيز صحه گذاري بر تفاوت اين دو گونه آميب از يكديگر به شناسايي ژن كد كننده HSP70 در آنتاموبا ديسپار و مقايسه توالي اسيدهاي نوكلئيك و پروتئين حاصل از ترجمه آن با گونه هيستوليتيكا اقدام شد.
بايرامي كوزه‌كنان در گفت‌و‌گو با ايسنا تصريح كرد: بررسي توالي اين قطعات ژنتيكي و آناليزهاي مربوط به آنها نشانگر تفاوت اين دو گونه آميب از يكديگر در ژن HSP70 مي باشد. گفتني است، ژن شناسايي شده و پروتئين مربوط به آن تحت شماره AY763790 در NCBI قابل دسترسي است. همچنين نتايج اين پايان نامه به صورت مقاله در آخرين شماره مجله انگليسي زبان Iranian Journal of Public Health به چاپ رسيده است. <a href=”http://www.isna.ir/Main/NewsView.aspx?ID=News-706667″ target=_blank>لينك خبر ايسنا</a>

سلام
امروز خبرى درباره ژيارديا دارم ولى قبل از آن لازم مى بينم كه توضيح كوتاهى در مورد آن بدهم. ژيارديا لمبليا Giardia lamblia نام علمى تك ياخته اى تاژك دار و عامل بيمارى ژيارديازيس Giardiasis است. اين تك ياخته را اولين بار در سال 1681 ميلادى آقاى ليوون هوكleeuwenhook مخترع ميكروسكوپ در مدفوع خود شناسايى كرد و بدين ترتيب اولين ميكروبى است كه توسط انسان ديده شده است. لمبل lamble در 1859 در پراگ آن را بطور كامل توصيف كرد و سرانجام استيلز stiles در 1915 آنرا به افتخار ژيارد فرانسوى و لمبل بعنوان ژياديا لمبليا شناسايى كرد. اما هنوز گاهى در كتابها به اسامى ژيارديا اينتستيناليس G. intestinalis و ژيارديا دئودوناله G. deudonale نيز ذكر مى شود.اين تك ياخته در روده باريك انسان زندگى مى كند و به دو شكل ديده مى شود: شكل فعال و نباتى و تكثير شونده بنام تروفوزوئيت trophozoite و شكل مقاوم و غير فعال موسوم به كيست cyst. ژيارديا شايعترين بيمارى تك ياخته اى دستگاه گوارش انسان است و شيوع متوسط آن در ايران 17 درصد ، در تهران 29 ، در جنوب كشور 29 ، در شمال كشور 34 ، در مشهد 16 و در تبريز 19 درصد گزارش شده است. در گروه سنى 10-6 سال ( سنين دبستان ) و در جاهاى پرازدحام مثل مهد كوكها، دبستانها، شبانه روزى ها و نيز در بين همجنس بازها شيوع بيشترى دارد. مهمترين علايم بيمارى شامل اسهال غير خوني، دردشكم، عدم تحمل شير و سوء جذب است. داروهاى موثر عبارتند از: مترونيدازول Metronidazole ، كيناكرين Quinacrine HCL و فورازوليدون Furazolidone.
اما خبر همراه با عكسى از تروفوزوئيت ژيارديا لمبليا كه با استفاده از ميكروسكوپ الكترونى تهيه شده است :

دكتر فراسيس ژيلين Frances Gillin و همكاران وى در دانشگاه كاليفرنيا تمام چرخه زندگى آن را در آزمايشگاه كشت داده اند و نكات مبهمى از بيولوژى ژيارديا از جمله عوامل بيوشيميايى موثر در كيستى شدن و ترفندهايى مورد استفاده انگل در تهاجم به ميزبان را شناسايى كرده اند. جالب ترين كشف آنها توانايى انگل در تغيير آنتى ژنهاى سطحى خود است كه در نتيجه سيستم ايمنى ميزبان را گيج و ناتوان مى كند و باعث پايدارى و عودهاى مكرر بيمارى در انسان مى شود. اين نتايج بيولوژى انگل و روشهاى بقاى انگل را روشن مى كند و دانشمندان را قادر مى سازد استراتژى هاى بهترى را براى درك پيشگيرى و درمان عفونتهاى ژيارديا فراهم آورند. تغيير آنتى ژنهاى سطحى يكى از ويژگيهاى تقريبا منحصر به فرد برخى انگلها ( مخصوصا تريپانوزوم آفريقايى عامل بيمارى خواب ) براى گريز از برابر سيتم ايمنى است و با توجه به اين تحقيق مى توان ژيارديا را هم به فهرست اينگونه انگلها اضافه كرد. انشاءلله در فرصتى ديگر به موضوع جالب ايمنى انگلها خواهم پرداخت.اينهم منبع خبر