انگل‌شناسى پزشكى

بر اساس مطالعه‌ای جدید ثابت شده است که احتمال ابتلای به ویروس نقص ایمنی انسان (HIV) در افراد مبتلا به شیستوزوماها و یا سایر عفونت‌های کرم‌های انگلی بیشتر از افراد بدون عفونت‌های کرمی است. محققانی از مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا و انستیتوی سرطان دانا- فابر و دانشکده پزشکی هاروارد دریافتند که دوز عفونت‌زای یک ویروس شبه HIV برای عفونی کردن یک میمون رزوس در حیوانات مبتلا به شیستوزومیازیس، ۱۷ بار کمتر از مقدار آن در حیوانات شاهد است. این مطالعه بیانگر مدل تازه‌ای برای نمایش درون‌تنی این مطلب است که کرم‌های انگلی باعث افزایش حساسیت میزبان در ابتلا به ویروس عامل بیماری ایدز می‌شوند. همچنین میمون‌‌های رزوس تحت مطالعه که همزمان هم به شیستوزوما مانسونی (Schistosoma mansoni) و ویروس آلوده بودند، نقطه اوج بار ویروسی و غلظت سلول‌های خاطره‌ای بالاتری را به نمایش گذاشتند که هر دو این شاخص‌ها، نشانه پیشرفت سریع‌تر بیماری ایدز هستند. این یافته‌ها با این فرضیه همخوانی دارد که افراد ساکن در مناطق شدیداً آندمیک از نظر کرم‌های انگلی، بیشتر در خطر ابتلا به عفونت HIV و بیماری ایدز هستند. مطالعات قبلی این گروه و سایر گروه‌های تحقیقاتی نشان داده است که وجود عفونت‌های شیستوزومایی موجب افزایش تکثیر ویروس در میزبان‌های انسانی و حیوانیِ مبتلا به عفونت تثبیت شدهِ ویروسِ نقصِ ایمنی می‌گردد. این یافته‌ها می‌تواند برای مناطقی از دنیا که در آنجا هم کرم‌های انگلی و هم عفونت HIV-1 آندمیک است، اهمیت و تاثیر عمیقی داشته باشد. ادامه مطلب در اینجاست.