انگل‌شناسى پزشكى

محققانی از دانشگاه سائوپولو برزیل توانسته‌اند کاربرد جدیدی برای داروی قدیمی تاموکسیفن (tamoxifen) پیدا کنند. آنها تاثیر و کارآیی این دارو بر علیه لیشمانیا آمازوننسیس (L. amazonensis)،عامل لیشمانیازیس جلدی در آمریکای جنوبی را ثابت کرده‌اند. آنها در مقاله خود توضیح می‌دهند که چگونه تاموکسیفن، دارویی که در سطحی وسیع در درمان و پیشگیری از سرطان پستان استفاده می‌شود، بر علیه این بیماری انگلی در موش‌های آلوده آزمایشگاهی می‌جنگد. انگل‌هایی تک‌سلولی از جنس لیشمانیا عامل ایجادکننده بیماری لیشمانیازیس هستند. درمان لیشمانیازیس مستلزم مصرف داروهای سمی با درجه تحمل پایین است. با توجه به اینکه قبلاً مشخص شده بود که تاموکسیفن به صورت برون‌تنی (in vitro) بر علیه انگل‌ها فعال هستند، این نویسندگان اکنون کارآیی این دارو را در یک مدل موشی عفونت لیشمانیا آمازوننسیس نشان داده‌اند. این گروه از محققان برزیلی در موش‌هایِ آلوده‌ای که به مدت دو هفته با با تاموکسیفن درمان شده بودند ، کاهش معنی‌داری در بارِ انگلی مشاهده کردند. هم‌چنین آنها متوجه  تاخیر چشمگیری در ایجاد زخم‌های پوستی شدند  که یک علامت معمول این بیماری است.
نتایج امیدوارکننده این مطالعه به همراه این حقیقت که بی‌خطری و نمایه داروشناسی تاموکسیفن در انسان‌ها به خوبی تثبیت شده است ( این دارو از دهه ۱970 تاکنون در درمان سرطان پستان استفاده می‌شود)، نویددهنده یک آلترناتیو در درمان لیشمانیازیس باشد. برای اطلاعات بیشتر به اینجا رجوع شود.