غلبه احساس
ضمن عرض تسليت شهادت امام حسین و یارانش، باید یگویم که با دیدن این عکس در عکسهای خبری یاهو که مربوط به عزاداری روز عاشورا در خیابان سیده زینب در جنوب دمشق است و همینطور برخی از این عکسهای روز عاشورا در کربلا و یا اینها بسیار متاثر شدم و دلم بدرد آمد و می دانم که بسیاری دیگر نیز از این وضع دلخسته اند و بر این باورند که آرمان و پیام اوست که در میان هیاهو و گرد و غبار چنین عزاداریهایی محو می شود و همه این قمه بر سرزدنها و خاک و گل بر سر ریختن و … بیشتر از انکه نشانه ارادت و محبت و پایبندی به راه و هدف امام حسین باشد، جفایی است بزرگ به او و نشانه دیگری از مظلومیت تاریخی و این زمانی امام حسین.
بعلاوه درک اثر چنین صحنه هایی بر روح و ذهن انسان غیرمسلمان و حتی غیر شیعه که شناخت چندانی از قیام امام و حقایق و وقایع آن ندارد و همزمان تحت تاثیر تبلیغات ناجور غولهای رسانه ای و دولتهای آنها مبنی بر خشونت گرایی و بنیاد گرایی مسلمانان قرار دارد، چندان مشکل نیست و به عبارتی خودمان ناخواسته آب به آسیاب آنها ریخته ایم و بهترین گواه بر ادعاهای غلط آنها شده ایم. راستی چه کسانی باعث رواج و استمرار این سبک عزاداریها شده اند و چرا؟ و جلوگیری از گسترش آن بر عهده چه کسانی است؟ نظر شما چیست؟
