سلام! امروز به ترجمه خبرى به نقل از نشريه دانشگاه شيكاگو درباره درمان توكسوپلاسموزيس بسنده مى كنم. تا بحال بعنوان يك اصل پذيرفته بوديم كه داروها فقط بر روى تاكى زوئيت ها يا همان شكل فعال بيمارى موثر هستند اما با اين خبر ديگر بايد اين باور را كنار بگذاريم. پزوهشگران در آمريكا سيستمى جديد براى تحويل مستقيم داروهاى ضد ميكروبى در بيماريهاى مانند توكسوپلاسموزيس كشف كرده اند كه حتى بر شكل نهفته و غير فعال و داخل كيستى آن كه به انواع داروهاى رايج مقاوم مى باشد نيز موثر است. مك لئود Rima McLeod استاد افتالمولوژى و مدير اين گروه تحقيقاتى مى گويد:« اين گامى مهم در جهت توسعه راهى براى درمان يكى از شايع ترين عفونتهاى مزمن انسان است. براى اولين بار به مرحله نهفته اين انگل كه قبلاً دست نيافتنى بود دسترسى پيدا كرده ايم و همچنين روش بهترى براى تحويل داروها در مرحله فعال و نيز هدفى جديد براى درمان يافته ايم».
اين بيمارى بوسيله مدفوع گربه و نيز خوردن گوشت نپخته به انسان منتقل مى شود و مى تواند در افراد دچار ضعف سيستم ايمنى و نيز در صورت انتقال از مادر به جنين، عوارض شديدى را بوجود آورد. هر ساله در آمريكا حدود 3000 نوزاد با بيمارى توكسوپلاسموزيس متولد مى شوند كه نهايتاً دچار آسيب چشمى وخيم، عقب آفتادگى ذهنى و مرگ زودرس مى شوند. هزينه مراقبت از اين كودكان هر سال بالغ بر 5 ميليارد دلار مى گردد. علاوه بر عفونت فعال، شكل نهفته اين انگل نيز سيستم عصبي حدود سه ميليارد نفر در دنيا و از جمله 30 درصد آمريكاييان را آلوده كرده است.
اين سيستم تحويل دارو براى عبور دارو از غشاها، از زنجيره كوتاهى مركب از 8 اسيدآمينه آرژنين سود مى برد. قبلاً در سال 1996 دانشمندان ديگرى به رهبرى پاول وندر Paul Wender در دانشگاه استانفورد نشان داده بودند كه توالى هاى كوجكى از آرژنين بسادگى مى توانند ،تنها يا همراه با ملكولهاى فعال، در بين غشاهاى زيستى بلغزند و جلو بروند. مك لئود و همكاران با استفاده از اين كشف به تحقيق درباره هدفهاى دارويى جديد براى توكسوپلاسما گوندى و ساير انگلهاى مرتيط در گروه اپى كمپلكسا از جمله انگلهاى عامل مالاريا و كريپتوسپوريديوزيس پرداختند. اين گروه از انگلها به آنزيمهايى متكى هستند كه در جانوران و انسان يافت نمى شوند و لذا هدفهاى مطلوبى براى درمان با حداقل سميت هستند. آنزيم انويل ردوكتاز Enoyl Reductase كه اولين بار در آزمايشگاه مك لئود كشف گرديد يكى از اين آنزيم هاست. انگل به اين آنزيم براى سنتز اسيدهاى چرب ضرورى براى بقاى خود نيازمند است.
در سال 2001 يك تيم تحقيقاتى كه مك لئود نيز جزو آن بود، نشان دادند كه تريكلوزان Triclosan قادر به كشتن انگهاى عامل بيمارى مالاريا و توكسوپلاسموزاست. تريكلوزان آنتى سپتيكى است كه در خميردندان، كرمهاى پوست و شامپوها استفاده مى شود. اين محققين نشان دادند كه اثر ضدميكروبى اين ماده ناشى از توانايى آن در ممانعت از آنزيم فوق است. اما در آن موقع مشكل اين بود كه چگونه مى توان تريكلوزان را به انگل رساند. توكسوپلاسما حتى در شكل فعال خود در داخل سلولهاى ميزبان زندگى مى كند و دور از دسترس داروها هستند. اما اندكى بعد از عفونت، بسيارى از انگلها به شكل نهفته اى موسوم به برادى زوئيت تبديل و در داخل كيست هايى در چشم و سيستم عصبى مركزى مخفى مى شوند.
زنجيرهاى آرژنين متصل به تريكلوزان مى توانند به سرعت از غشاهاى چندلايه ميزبان و انگل و نيز ديواره كيستها عبور كنند ونهايتاً به داخل اندامك اختصاصى انگل وارد شوند و سپس تريكلوزان را آزاد كنند و بدين ترتيب مانع از عمل آنزيم انويل ردوكتاز گردند. سيستم مذكور مانع از رشد انگل در بدن موشها و در كشت بافت شده است. اين كشف امكان درمان عفونت فعال و نهفته چشم را با استفاده از لوسيونهاى تريكلوزان يا ساير داروهاى ضدميكروبى را فراهم آورده است. بدرود!
