انگل‌شناسى پزشكى

سلام! امروز با چند خبرآمده ام:

1- آلودگى جفت به مالاريا،  خطر انتقال ويروس ايدز از مادر به جنين را افزايش مى دهد. پژوهشگرانى از دانشگاه جان هاپكينز طى سالهاى 1999- 1994 مطالعه اى را بر روى 746 زن آلوده به HIV و فرزندلن آنها در اوگاندا انجام داده اند و به اين نتيجه رسيده اند كه نسبت انتقال ويروس ايدز از مادر به جنين در زنان مبتلا به مالارياى جفت 40 درصد مى باشد در حاليكه اين نسبت در زنان غيرآلوده به مالاريا 4/15بود. اين اختلاف از نظر آمارى كاملا معنى دار است و لذا اين پژوهشگران معتقدند اقدام براى پيشگيرى از مالاريا طى دوران حاملگى مى تواند بطور بالقوه خطر انتقال HIV را كاهش دهد. منبع

2- خبرى جنجالي مبنى بر اينكه گربه هاى خانگى آلوده  به توكسوپلاسما باعث تغيير شخصيت صاحبان خود مى شوند. با توجه به شيوع بالاى بيمارى توكسوپلاسموز در جهان و همينطور كشور خودمان، اين خبر قابل تامل است. در ايران تقريبا از هر سه نفر يك نفر به اين انگل آلوده است بدون اينكه خود خبر داشته باشد! عامل اين بيمارى يك انگل تك سلولى است كه از طريق مدفوع گربه در محيط پراكنده مى شود و از طريق آب و سبزيجات و غذا و نيز از طريق گوشت نپخته به انسانها انتقال مى يابد. در افراد طبيعى بيمارى بسيار خفيف و معمولا بدون علامت است. اما انگل تا آخر عمر در مغز و اندامهاى ديگر افراد،  زنده باقى مى ماند و فقط در صورت ضعيف شدن سيستم ايمنى فعال مى شود و شخص را بيمار مى كند. اين بيمارى در صورت انتقال از مادر به جنين و نيز در صورت ابتلا افراد دچار ضعف ايمنى مثل ايدزى ها مى تواند بسيار خطرناك و گاهى كشنده باشد. دكتر ياروسلاو فلگر از دانشگاه چارلز در پراگ كه تحقيقى در اين باره انجام داده است، مى گويد: ما در يافتيم كه زنان آلوده آسان گيرتر و خونگرم تر بودند؛  دوستان بيشترى داشتند و بيشتر مراقب ظاهر خود بودند. آنها همچنين، كمتر قابل اعتماد بودند  ورابطه بيشترى با مردان داشتند. از سوى ديگر مردان آلوده تهاجمى تر، آشفته تر، منزوى تر و گرفتار ظن و حسد بوده و از پيروى كردن قوانين و مقررات بيزار بودند.

3- خبري در مورد چهارمين همايش سراسرى انگل شناسى و بيماريهاى انگلى كه درمشهد برگزار شد.

4- ديروز يك روز خوب براى اين وبلاگ بود و تعداد بازديد كننده ها به ۵۵ نفر رسيد در حاليكه معمولا روزانه حدود 30 هينت دارد. گرچه جاى خوشوقتى است  اما دريغ از يك اظهار نظر.. بدرود تا بعد 

سلام !  دوستان عزيز زيست شناس كه بازديدها و اظهار لطفشان مشوق بزرگى براى من است  در رابطه با يادداشت قبلى حقير پرسيده اند كه چرا افراد مبتلا به لشمانيازيازيس براى تمام عمر از اهدا خون منع شده اند. و اين بهانه اى شد كه قدرى بيشتر در مورد اين بيمارى توضيح داده شود:

عامل بيمارى گونه هاى متعددى از تك ياخته اى تاژكدار از جنس ليشمانيا است كه از نظر بالينى و سير تكاملى و توزيع جغرافيايي، اشكال متفاوتى ازليشمانيازيس را در انسان موجب ميشوند. در بدن انسان بهترين محل براى رشد و تكثير انگل ماكروفاژها هستند. از نظر بالينى اين بيمارى به سه شكل جلدي، جلدي-مخاطى و احشايى وجود دارد.در  شكل جلدى كه در بين مردم به سالك معروف است انگل پس از ورود به بدن انسان از طيق نيش پشه خاكي، فقط به داخل ماكروفاژهاى پوست وارد مى شود و درآنجا رشد و تكثير مى يابد و نهايتا آنهارا متلاشى كرده و ماكروفاژهاى ديگر را آلوده مى كنند كه اين منجر به ضايعاتى جلدى مى شود. حال با توجه به اينكه در سالك، گسترش انگل فقط به ماكروفاژهاى  پوست محدود است منع انتقال خون قدرى عجيب مى نمايد. اما طى جنگ اول خليج فارس( عمليات طوفان صحرا )  بر خلاف انتظار و باور معمول تا آنروز ديده شد كه انواعى از انگل ليشمانياى عامل سالك،  در آمريكايى ها به پوست محدود نمانده  و ماكروفاژهها و اندامهاى احشايى را نيز گرفتار مى كند. در اين حالت همانند ليشمانيازيس احشايي،  سلولهاى سيستم خونى بويژه مغز استخوان و طحال و …. به انگل آلوده مى شود. يكى از ويژگيهاى اين بيمارى تضعيف و بلوكه كردن سيستم ايمنى است و از سوى ديگر مثل بسيارى از بيماريهاى انگلى ديگر، داروها صددرصد موثر نيستند و قادر به پاك كردن بيمار از انگل نيستند و معمولا تا سالها بعد و گاهى تا پايان عمر تعداد كمى انگل در خون و اندامها باقى مى مانند بدون اينكه در افراد علامتى ديده شود و بر همين اساس مبتلايان به سالك و البته شكل احشايى بيمارى ( كالاآزار)  بعد از بهبودى و درمان نيز همچنان از اهدا خون منع شده اند. بد نيست در همينجا ذكر شود كه در برخى مناطق دنيا از جمله هند و اروپا، كالاآزار نيز گاهى حالت جلدى پيدا مى كند و بنابراين امروزه ديگر تقسيم بندى قبلى بيمارى قطعييت ندارد.

سلام ! در ميان مشكلات زيادى كه آمريكا در عراق با آن روبروست يكى هم نگرانى هاى بهداشتى است. اخيرا در خبرها آمده است كه سربازان آمريكايى كه از عراق به كشورشان بر مى گردند،  براى جلوگيرى از احتمال انتقال يك انگل تك ياخته اى بيماريزا به منابع خون ايات متحده از اهدا خون منع شده اند. اين محدوديت بدستور وزارت دفاع و بزرگترين انجمن بانكهاى خون آمريكا بدنيال شيوع ليشمانيازيس جلدى ( سالك ) در بين سربازان در حال خدمت در خليج فارس و افغانستان اعمال شده است. اين بيمارى در خاور ميانه، مناطق حاره و جنوب اروپا وبسيارى مناطق ديگر بصورت آندميك وجود دارد و در افراد مبتلا ضايعاتى پوستى بدون دردى پديد مى آيد كه در صورت عدم درمان اسكار بجا مى گذارد.  ليشمانيازيس احشايى ( كالاآزار ) شكل وخيم تر بيمارى مى تواند اندامهاى داخلى را تخريب و منجر به مرگ شود. بر اساس گزارش مركز كنترل و پيشگيرى ازبيماريهاى آمريكا  ( CDC)اين محدوديت جديد در انتقال خون براى سربازان تا 12 ماه بعد از آخرين روز اقامت در عراق اعمال خواهد شد. اين انگل در خون نگهدارى شده  تحت شرايط طبيعى مى تواند  تا 25 روز زنده بماند. تاكنون هيچ موردى از اين بيمارى كه ناشى انتقال خون باشد در امريكا گزارش نشده است. بعلاوه بروز طبيعى بيمارى نيز در آمريكا نادر است. در فاصله زمانى بين آگوست 2002 تا سپتامبر 2003 جمعا 22 سرباز امريكايى در عراق، كويت و افغانستان به ليشمانيازيس مبتلا شده اند كه بعد از 3 هفته درمان در يك مركز پرشكى در واشنگتن بهبودى يافتند. در 2 ماه گذشته نيز 9 مورد جديد بيمارى ديده شده است. مقامات رسمى نظامى آمريكا معتقدند كه اكثر اين سربازان در شهرهاى بغداد و ناصريه مبتلا شده اند. آزمايش هاى جديد توسط ارتش آمريكا نشان مى دهد كه يك درصد پشه هاى خاكى به اين انگل آلوده هستد. هيچ دارو و واكسن روتين براى پيشگيرى از بيمارى وجود ندارد و افراد مبتلا تا پايان عمر از اهدا خون منع مى شوند.